قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - دوشم شبی گذشت چه گویم چگونه بود؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - ای وای امیدهای بسیارم
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - تا مرگ مگر که وقف زندانم
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - پستی گرفت همت من زین بلند جای
شمارهٔ ۱۲ - نداند حقیقت که من کیستم
غزل ۸۵ - باز دستم به زیر سنگ آورد
غزل ۱۳۴ - یارم این بار، بار میندهد
غزل ۱۵۸ - طاقتم در فراق تو برسید
غزل ۲۱۴ - کار جهان نگر که جفای که میکشم
غزل ۲۴۹ - ای باد صبحدم خبری ده ز یار من
غزل ۲۶۷ - زردرویم ز چرخ دندانخای
غزل ۲۶۹ - گر مرا روزگار یارستی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۷ - قال فیالتفاخر و شکایة الزمان
غزل ۳۶۷ - دل سرمست من آن نیست که باهوش آید
غزل ۵۱۲ - به دکان میفروشان گروست هر چه دارم
غزل ۸۹۴ - دی سیر برآمد دلم از روز جوانی
غزل ۱۴۴ - باز غم بگرفت دامانم، دریغ
غزل ۱۵۷ - باز در دام بلا افتادهام
غزل ۱۷۰ - آن بخت کو که بر در تو باز بگذرم؟
غزل ۲۷۸ - گرنه سودای یار داشتمی