شماره ۱۱۵ - سرو من زلف پریشان بر رخ گلگون شکست
شماره ۲۱۳ - جفا مکن که دگر آن جفا نمی گنجد
شماره ۲۲۴ - سحر فغان من آنمه ز طرف بام شنید
شماره ۲۴۴ - می خورده خنده بر من ناشاد می کند
شماره ۲۵۷ - هرگز برخت سیر نگاهی نتوان کرد
شماره ۲۸۱ - درون سینه ام این نیم جان کز بهر ماهی بود
شماره ۲۹۳ - تو گر زارم کشی غمخوار جان من که خواهد شد
شماره ۴۱۴ - چندانکه رفته ام بچمن گل ندیده ام
شماره ۴۴۸ - نمودی روی گرم خویش و عاشق ساختی بازم
شماره ۴۶۱ - ای ز جان شیرین تر آغاز ترش رویی مکن
شماره ۴۷۴ - ما ناکس و تو در پی بد گفتن اینچنین
شماره ۵۱۴ - بازم ز جفایی دل افگار شکسته
شماره ۵۲۰ - گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی
شماره ۵۲۱ - باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی
شماره ۵۴۸ - ای رقیب آندم که بر کف تیغ بیدادش دهی
شماره ۵۵۱ - چه شد کز صحبت یاران چنین رنجیده می آیی
شماره ۵۶۱ - از گریه سوختیم و تو آهی نمی کنی
شمارهٔ ۵ - شرم دار از چشم مردم چند سازی ای فلک
شماره ۱۸ - بمیرم، چند بر مقصود بخت واژگون باشم
شماره ۲۳ - ای رفته و برگزیده بر ما دگران