صایب تبریزی

صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۶۴ - به ساغر نقل کرد از خم، شراب آهسته آهسته صائب تبریزی غزلیات غزل ۵ - شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدا صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱ - نیستی طفل، اینقدر بر خاک غلطیدن چرا؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴ - غمزه اش افزود در ایام خط بیداد را صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۵ - ساقی محجوب می باید شراب عشق را صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶ - بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۷ - زلف را نبود سرانجامی که می باید مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۳ - پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۹ - دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۸ - فقیری پیشه کن، از اغنیا حاجت مخواه اینجا صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۹ - دگر با نوخطی دارد دل من در میان سودا صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۰ - ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۹ - اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۸ - تا به حدی است لطافت رخ پرتابش را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۳ - عرق به چهره نشسته است آن پریوش را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۴ - بس است تیغ تغافل من بلاجو را صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۷۳ - بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۰۱ - زهی ز عارض گلرنگ، خونی می ناب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۲۳ - عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۹۹ - چار دیوار قفس عشرت سرای ما بس است