شماره ۴۱۶ - سودای زلف آن پری ما را بصحرا میکشد
شماره ۴۸۱ - باز در پرده دل پرتو دلدار رسید
شماره ۷۳۳ - باگه در ملک فقر سلطانیم
شماره ۹۰۵ - مرا ز عشق بسی منت است بر گردن
شماره ۹۲۱ - پیران ز چاره عاجز در کار این جوانان
شماره ۱۱۲۸ - وقت آنست که پاکوبی و می نوش کنی
شماره ۱۱۶۰ - لاله سرزد از دمن گل از چمن سبزه زجوی
شماره ۲۱۹ - من و معشوق و جام ناب صباح
شماره ۶۶۴ - هله! ای یار گرانمایه،سبک روح جهانی
شماره ۸ - تا میکده باز و می به جام است
شماره ۵ - صبحدمان از می گل بوی مست
شماره ۱۴۹ - مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمار
شماره ۱۹۸ - ما مرید پیر دیر و ساکن میخانه ایم
شماره ۲۴۵ - ای جان عاشق از لب جانان ندا شنو
شماره ۴۸ - از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را
شمارهٔ ۱۰۸ - سید نعمت الله فرماید
شمارهٔ ۱۲۷ - مولانا عبیدزاکانی فرماید
شماره ۱۵۲ - کفر زلف تو عرض ایمان کرد
شماره ۱۷۴ - حرف ما با تو شب دوش چه بود
شماره ۵۹ - جانم از صبح ازل چون دیده بر دیدار داشت