طبیعت‌گرایی

جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۵۳ - غمم را واله شیرین و لیلا برنمی تابد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۳۷ - ماه من از بام قصر امروز چون سر برکشید جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۹ - چون به صحرا نکهت آن زلف شبگون می رود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۸ - غنچه تا بگشود لب، خونین دلم آمد بیاد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۹۷ - بسکه از آهم هوا امشب کدورتناک بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۰۲ - شور در زیر فلک زان لعل میگون شد بلند جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۰۵ - ز آهم حسن روی یار بی اندازه می گردد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۴۱ - آنکه زلفش به دلم دست تطاول پیچد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۵۳ - فصل نوبهاران است ابر در خروش آمد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۷۱ - خط به گرد عارضش گرد شمیم گل بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۷۲ - شب که در ساغر شراب ارغوان افکنده بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۹۷ - با چمن دوش به شوخی چه اداها می کرد جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۱۳ - گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۴۶ - مستان پی گلگشت چمن می رسد امروز جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۵۶ - طراوت دارد از بس نوبهار حسن سرشارش جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۶۰ - ز حیرت ماند در بند چکیدن گوهر کوشش جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۶۲ - نشست و کان کیفیت ازو شد بزم رنگینش جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۷۹ - سبزه پامال شد از نرمی خویش جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۹۱ - هر سبزه سراپای زبانست در این باغ جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۹۲ - گر نیست آفتاب برین در کمین برف