طبیعت‌گرایی

جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۹۸ - لعل لب او راست ز رنگین سخنی رنگ جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۰۷ - گل کی نهد از ناز قدم بر سر بلبل جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۳۸ - دشت را از جلوه اش رشک گلستان دیده ام جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۴۸ - کبود از بوسه امشب لعل آن رشک پری دیدم جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۴۹ - فصل بهار اسیر گل و سرو و سوسنم جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۹۵ - گلگشت چارباغ برو دوش کرده ایم جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۰۵ - به تماشای تو بشفت بهار نگهم جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۳۰ - زخنده ساغر بر لب رسیده ای دارم جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۴۳ - آنچه در حق گلستان می کند فصل خزان جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۶۳ - نیست جای پانهادن بر زمین جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۶۹ - از آن دو لب چه گل کام می توان چیدن جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۹۵ - چشم بد دور آفتاب می نماید بر زمین جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۱۹ - از حیا تا رنگ رخسارت به پرواز آمده جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۰ - بسکه در شادی و غم با خلق یک رنگ است کوه جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۳ - به جام لاله می رنگ تا بود در کوه جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۵۷ - سر کویی بود عشرتگه ما یا گلستانی جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۹۱ - موسم مستی است ایام بهاران های های جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۸ - غزل جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۹ - قصیده جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۱۴ - در منقبت امام علی نقی (ع)‏