طبیعت

نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۳۹ - ای از تو صور نگار هرجا کوری واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۹ - بهار است و از اشکم گل به دامن میکند صحرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴ - نوروز گشت و هر رگ ابری بهار را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳ - گشته از سوز شرر زان سینه گلخن سنگ را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶ - گرفتم در نظر، هر جا شدم، آن قد موزون را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۸ - عرق ناکرده پاک، از محفل ما شد نگار ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۳۱ - نه شوق منصب هندم، نه ذوق جاگیر است واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۴۷ - خانه بردوشیم ما، کنج وطن کی جای ماست؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۵۲ - قالیت، گرنه کار کرمان است واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۶۶ - در هر سخن، سخنور صد تاب میخورد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۹۴ - همچنان کز آب سرو بوستان قد میکشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۰۰ - مرا از نعمت دیدار، دل سیری نمیداند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۱۹ - نوبهار آمد، خردگو فکر زنجیرم کند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۱ - خوبان بغازه چون رخ خود لاله گون کنند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۵۳ - کارها در آب و خاک فقر وارون میشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۶۰ - خرد بگیر سر خود، که یار میآید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸۲ - مرا گلگشت معنی باشد از سیر چمن خوشتر واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۹۹ - بهار کرد جهان را ز کوه و صحرا سبز واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۴۸ - میتواند لعل او شد بامی کوثر طرف واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۵۱ - خانه ها کرده است ویران در جهان بسیار برق