طبیعت

ادیب صابر قصاید شماره ۱۲ - گویی به گرد روی تو آن زلف دلستان ادیب صابر مفردات شماره ۶ - مرغزاری کاندر آن باشد گذر یکسر تو را ادیب صابر مفردات شماره ۹ - قهرت چو فرو بارد در معرکه سطوت نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۸ - گل خلعت نو داد دگر شاخ کهن را نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۸۹ - دلی دارم که طاقت کار او نیست نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۲۷ - خوی شه عربده جو افتادست نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۳۰ - شهر ویران شده گریه مستانه ماست نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۳۵ - شور چمن ز نغمه آزادی من است نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۴۶ - دهل و نای دریدیم به آوازه صبح نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۵۶ - در آشیان ما پر و بال هما رسید نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۵۸ - آن بخت فتنه جو که تو دیدی به خواب شد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۶۲ - به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۷۵ - جهان جوان شد و عقد بهار می بندد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۰۳ - بی تو بر بال و پر مرغان گلستان تنگ بود نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۰۴ - گل آمد و لعلم ز دل سنگ برآورد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۲۴ - درد و غمت که همچو هما استخوان خورند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۳۹ - چون ابر بهاری به سرم سایه فکن شد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۴۷ - تو می رانی و خاطر با تو ذوق گفتگو دارد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۵۰ - چو عریان شد چمن مرغ از ضرورت خانه می سازد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۶۱ - هر سر شاخ درین باغ هوایی دارد