شماره ۲۷۴ - هر روز هست ناله مرغان درازتر
شماره ۲۹۳ - دل ها همه به بوی گل آویختست باز
شماره ۳۰۸ - گشود ابر بغل بر چمن سپاس سپاس
شماره ۳۹۶ - رسید فصل گل و عیش گلشنم نزدیک
شماره ۴۰۷ - منادیست در آن کو که خون زنده سبیل
شماره ۴۲۲ - سوخت چون شمع پای تا بسرم
شماره ۴۲۴ - به گل پیراهنی امیدوارم
شماره ۴۳۹ - شب نه تشویش صبا نی شور بلبل داشتم
شماره ۴۷۰ - منه به رنگ جهان دل، دی و بهاران بین
شماره ۴۹۱ - نوید عهد گل از نورسان باغ شنو
شماره ۵۳۴ - چمن قربانگه دنیای خونخوارست پنداری
شماره ۵۳۵ - دریغا در چنین فصلی حریفم یار بایستی
شماره ۵۴۴ - وقت آن آمد که خرگه با گل سوری زنی
شماره ۵۴۸ - شد آخر روز بر ناییی و میل دل همان باقی
شماره ۵۵۱ - گه به عشق کاکلت بر سینه سازم سنبلی
شماره ۵۶۱ - درک هر راز کجا زان عجمی زاده کنی
شمارهٔ ۲ - این قصیده در مدح ابوالمنصور جهانگیر پادشاه در حین ملازمت ایشان در تعریف شکار گفته شده است
شمارهٔ ۵ - این قصیده در روز فرخ مولود صاحب زاده برخوردار میرزا ایرج بن عبدالرحیم خان و در مدح والده مخدره گفته شده
شمارهٔ ۱۳ - ایضا در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان هنگامی که بیلغار از گجرات به دارالسلطنه اگره آمده بودند و اول مداحی و ملازمت این چاکر بوده گفته شده
شمارهٔ ۱۹ - در مدح اکبرشاه
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
