شماره ۱۷۱ - عقرب زلف کجت بماه قرین است
شماره ۱۷۲ - گر جهانم یار باشد کیست باری چون تو دوست
شماره ۱۷۴ - سر این سوختن ایشمع اگر نیست عیانت
شماره ۱۷۵ - ای خاطر مشتاقان مشتاق به پیغامت
شماره ۱۷۶ - خلق مشتاق و ندیده رخ همچون قمرت
شماره ۱۸۰ - زعشق روی تو هر کو مرا نمود ملامت
شماره ۱۸۱ - اگر آنزلف و بناگوش بود و آن قد و قامت
شماره ۱۸۲ - مرا که هجر تو در ششدر هلاک انداخت
شماره ۱۸۴ - هر که را سر زوفا خاک ره مقصود است
شماره ۱۸۵ - لعل شکربار یار من نمکین است
شماره ۱۸۶ - روز قیامت است که امشب بپای خاست
شماره ۱۸۷ - خضر را راه بسرچشمه حیوان تو نیست
شماره ۱۸۸ - کرده در غنچه نهان تنک شکر کاین دهنست
شماره ۱۸۹ - به پیر میفروشان بر بشارت
شماره ۱۹۰ - بوفایت یکی از خیل نکورویان نیست
شماره ۱۹۱ - سنبل بوستان ززلف تو سحرگه تا بداشت
شماره ۱۹۴ - مرا کان لب شراب سلسبیل است
شماره ۱۹۵ - تو را که سینه زسیم است دل چرا سنگست
شماره ۱۹۶ - فکنده از نظرم گرچه چشم مدهوشت
شماره ۱۹۹ - خوش سروناز و آن قد دلجوی خوشتر است