شماره ۳۹ - چشمت ز ناز بسته به نظاره راه را
شماره ۴۱ - کند به راه تو پامال، آسمان ما را
شماره ۴۹ - سینه ریشانیم و دارد آن دهن درمان ما
شماره ۵۱ - ریزد ز بس غبار دل از هر فغان ما
شماره ۵۳ - آیینه کجا دیده ست، رخسار چو ماهش را
شماره ۶۳ - دیوانه ایم و وادی عشق است دشت ما
شماره ۶۴ - برق عشق آمد که سوزد خرمن تدبیر را
شماره ۶۶ - سرو چون سایه ز پی آمده رفتار ترا
شماره ۶۸ - دلم به عشق هلاک است کینه خواهی را
شماره ۷۲ - گرفته از علم سروقد او پیش خیلی را
شماره ۷۴ - در سر کوی تو شب خاک بود بستر ما
شماره ۷۷ - ز طوف میکده واجب بود سپاس مرا
شماره ۸۲ - بیا که سوخت ز شوق تو لاله در صحرا
شماره ۸۳ - من از میانه برون، یار در کنار مرا
شماره ۸۵ - در دیده ندارم دگر ای عهدشکن آب
شماره ۸۸ - خون گل ریزد درین باغ پرافسون آفتاب
شماره ۹۱ - بهار است و چمن چون روی محبوب
شماره ۹۹ - مژده ی حسن قبولم در سخن از اول است
شماره ۱۰۱ - ناله ی ما چون جرس شایسته ی تأثیر نیست
شماره ۱۰۲ - چه ذوق در شب وصل از نظاره ی صبح است؟