شماره ۲۱۸ - هرجا نشسته، بی سروسامان نشسته است
شماره ۲۱۹ - یوسف هندی نژاد من مرا از بر گریخت
شماره ۲۲۳ - کی دهم دیگر عنان آن بت چین را ز دست
شماره ۲۲۶ - به نقش طالع ما چشم قرعه حیران است
شماره ۲۳۷ - از سایه ی تو سبز سر خاک من بس است
شماره ۲۴۳ - ز جوش ناله به دل اضطراب بسیار است
شماره ۲۴۵ - ز دوری تو مرا خوشدلی میسر نیست
شماره ۲۴۷ - موسم کسب هوا شد که دگر مهتاب است
شماره ۲۴۹ - زان می که باغ را رخ او در پیاله ریخت
شماره ۲۵۱ - پایه ی نعش مرا یار من از جا برداشت
شماره ۲۵۴ - عشق را چندان که مهرش بود هم کینش بد است
شماره ۲۵۵ - در باغ بی تو خاطر سنبل شکسته است
شماره ۲۵۷ - می بی منت اگر میل کنی، حیرانی ست
شماره ۲۶۰ - چنان ز گریه ی من اشک همنشینم ریخت
شماره ۲۶۲ - یار ما مونس بد و نیک است
شماره ۲۶۴ - خون دلم چو لاله، آرایش ایاغ است
شماره ۲۶۹ - بیا که فصل خوش روزگار نزدیک است
شماره ۲۷۱ - ره بیرون شدنم زین چمن از یاد شده ست
شماره ۲۷۳ - شمع از هوای وصلت، در حالت هلاک است
شماره ۲۷۵ - مرا کی از سبوی می گزیر است