شماره ۲۰۰ - هر که را بوئی از آن طرهٔ پرچین آمد
شماره ۲۰۱ - شوخی به همه خلخ و فرخار نباشد
شماره ۲۰۲ - کس نیست تا نشان بمن از آن دهان دهد
شماره ۲۰۸ - دل سجده جز بر آن خم ابرو نمیکند
شماره ۲۰۹ - زلف از شانه بروی چو قمر میریزد
شماره ۲۱۰ - فلک خم گشت کز خود طرح چوگان تو اندازد
شماره ۲۱۲ - مدد ز چشم پر آبم سحاب میخواهد
شماره ۲۱۳ - سر عشقت بدل خسته نهان خواهم کرد
شماره ۲۱۵ - سهی قد تو به سرو کنار جو ماند
شماره ۲۱۶ - چون بدل ناوک آن شوخ پری زاد آمد
شماره ۲۱۸ - ایدل این شوخ پریوش که چنین میگذرد
شماره ۲۲۰ - برافکن پرده تا خورشید تابان از سما افتد
شماره ۲۲۱ - هر زمان زلف چو زنجیر توام یاد آید
شماره ۲۲۲ - ما را به یمن عشق روا از توکام شد
شماره ۲۲۳ - یار بی پرده عبث پرده ز عارض نگشاید
شماره ۲۲۴ - اگر از عشق به طور دلت اشراق آید
شماره ۲۲۵ - دانی که دل بدلبر جانی چسان رسید
شماره ۲۳۱ - دل آنچه داشت در بر دلبر نیاز کرد
شماره ۲۳۲ - هر دل به امیدی پی دلدار برآمد
شماره ۲۳۳ - دلم نظر سوی آن زلف پرشکن دارد