شماره ۲۸۱ - در خمر طرهٔ طرار کمند اندازش
شماره ۲۸۳ - گر کنم از برگ گل اندیشهٔ پیراهنش
شماره ۲۸۶ - ز پرده گر کنی ایماه وش عیان عارض
شماره ۲۹۱ - عمریست تا به تیر غمت گشتهام هدف
شماره ۲۹۲ - ای دیده و دل هر دو بدار تو شایق
شماره ۲۹۴ - بفشان شکری از لعل لب ای کان نمک
شماره ۲۹۵ - از آنکه گنج غمت جا گرفت در دل خاک
شماره ۲۹۷ - ای سر زلفت هزار سلسله عاقل
شماره ۳۰۲ - من آن نیم که ز سوی تو رو بگردانم
شماره ۳۰۴ - بتو حیران شدن از چشم تر آموختهام
شماره ۳۰۵ - یار نگذارد اگر لعل شکر خایش ببوسم
شماره ۳۰۶ - سر و جان داده گدای در میخانه شدیم
شماره ۳۰۸ - جز رخ دلستان نمی بینم
شماره ۳۰۹ - دربند زلف یار چو شد مبتلا دلم
شماره ۳۱۰ - به هر چه مینگرم حسن یار میبینم
شماره ۳۱۱ - همیشه موی تو در پیچ و تاب میبینم
شماره ۳۱۳ - ای قبلهٔ جان ما چو بکوی تو رسیدیم
شماره ۳۱۴ - چون یاد از آن زلف سیه و آنخط زنگاری کنم
شماره ۳۱۶ - چرا همیشه نه پیچان چو تار موی تو باشم
شماره ۳۱۷ - تا نظر بر آن رخ چون آفتاب افکنده ایم