غزل ۳۹۰ - توان شناخت ز خونی که ریخت بر رویم
غزل ۳۹۲ - مهر از تو ندیدم و وفا هم
غزل ۳۹۳ - ما ز چشم تو مست یک نگهیم
غزل ۳۹۵ - ای که ز آب زندگی لعل تو میدهد نشان
غزل ۳۹۶ - گشت فراق و وصل تو مرگ و بقای عاشقان
غزل ۳۹۸ - عرضه دادم در بر جانان وفای خویشتن
غزل ۴۰۰ - گدایی از در میخانه باید دم به دم کردن
غزل ۴۰۱ - نه از جمال تو قطع نظر توان کردن
غزل ۴۰۲ - با آن غزال وحشی گر خواهی آرمیدن
غزل ۴۰۵ - ز صحن این چمن آن سرو قامت را تمنا کن
غزل ۴۰۶ - یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
غزل ۴۰۷ - ای پیک سحرگاهی پیغامی از و سرکن
غزل ۴۰۸ - شبها به بزم مدعی ای بی مروت جا مکن
غزل ۴۰۹ - گاهی به نوشخند لبت را اشاره کن
غزل ۴۱۰ - غافل گذشتی از دل امیدوار من
غزل ۴۱۱ - نرگس بیمار تو گشته پرستار من
غزل ۴۱۲ - دانی که چیست رشتهٔ عمر دراز من
غزل ۴۱۴ - به خون تپیده ز بازوی قاتلی تن من
غزل ۴۱۵ - گفتم که چیست راهزن عقل و دین من
غزل ۴۱۶ - وقت مرگ آمد ز رحمت بر سر بالین من