غزل ۴۳۹ - چه عقدههاست به کار دلم ز بخت سیاه
غزل ۴۴۰ - آهی که رخنه کردم از وی به سنگ خاره
غزل ۴۴۱ - تا به چشمان سیه سرمه درانداختهای
غزل ۴۴۲ - تنها نه جا به خلوت دلها گرفتهای
غزل ۴۴۳ - تا به جفایت خوشم، ترک جفا کردهای
غزل ۴۴۴ - سنبل گل پوش را بر سمن آوردهای
غزل ۴۴۵ - امشب ای زلف سیه سخت پریشان شدهای
غزل ۴۴۷ - رهزن ایمان من شد نازنین تازهای
غزل ۴۴۸ - تیغ به دست آمدی و مست شرابی
غزل ۴۴۹ - شدم به میکده ساقی مرا نداد شرابی
غزل ۴۵۰ - دلم افتاد به دنبال سوار عجبی
غزل ۴۵۱ - پرده برانداختی، چهره برافروختی
غزل ۴۵۲ - هر مرغ کز آن گلبن نو باخبرستی
غزل ۴۵۳ - ای صورت زیبا که به سیرت ملکستی
غزل ۴۵۵ - صورتت یک باره از آدم نمود از قید هستی
غزل ۴۵۷ - چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی
غزل ۴۵۸ - یک جام با تو خوردن یک عمر میپرستی
غزل ۴۵۹ - با من اگر خواجه سری داشتی
غزل ۴۶۰ - ای که هم آغوش یار حور سرشتی
غزل ۴۶۲ - سر از کمند نپیچم اگر تو صیادی