عاشقانه

فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۰ - در می‌زنم چه شد که گشایش پدید نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۲ - آن نسیمم که سر و برگ خس و خارم نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۳ - نافه چو طره ی غالیه بار تو نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۴ - نخل طلبم هیچ مرا برگ و بری نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۵ - بی سبب زلفش اضطراب نداشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۸ - نوبهاران از در این باغ و بستان بازگشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۹ - از دل هزار لخت به چشم نثار رفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۱ - شب بی‌خبرم حرف فراقت به زبان رفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۴ - شب نخل تجلی به گلستان تو بر داد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۵ - هر قطره خون گرم که از دل در اوفتد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۷ - چنان که باغ در آغوش گل نمی‌گنجد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۸ - مگر بازم دل از زخم جفایی شاد می‌گردد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۰ - از روز سیاهم شب هجران گله دارد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۲ - بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۸ - دیده امشب ره نظاره به پایان آورد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۹ - خطت هر دم جهانی از تجلی رایگان گیرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۶ - گر نقاب از رخ بگیری آفتابم می‌کشد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۷ - تنم از داغ حسرت رشک آتشگاه گبران شد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۸ - هر شبم داغی چنان در گلخن تن بشکفد فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۱ - رفتند همدمان و مرا دل فگار ماند