غزل ۶۰۰۱ - نیستم در عشق کافر ماجرای سوختن
غزل ۶۰۱۰ - اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتن
غزل ۶۰۱۲ - به که غافل باشد آن سرو روان از خویشتن
غزل ۶۰۳۱ - لشکر خط ملک حسنت را به هم خواهد زدن
غزل ۶۰۳۳ - باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدن
غزل ۶۰۵۰ - گر تو ای سرو روان خواهی هم آغوشم شدن
غزل ۶۰۵۲ - با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدن
غزل ۶۰۵۳ - زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟
غزل ۶۰۵۴ - چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟
غزل ۶۰۸۰ - صید دل زین بیش با موی میان خود مکن
غزل ۶۰۸۷ - مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن
غزل ۶۰۹۴ - دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من
غزل ۶۰۹۵ - می گذشت از پرده های آسمان فریاد من
غزل ۶۰۹۶ - هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من
غزل ۶۰۹۷ - چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من
غزل ۶۱۰۴ - دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من
غزل ۶۱۰۵ - بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟
غزل ۶۱۰۶ - دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز من
غزل ۶۱۰۷ - بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز من
غزل ۶۱۱۲ - آه مظلوم است در بالا دوی ادراک من