شماره ۱۳۱۷ - یک شب اگر من دور از آن گیسوی در هم اوفتم
شماره ۱۳۱۸ - باز آمد آن وقتی که من از گریه در خون اوفتم
شماره ۱۳۲۱ - بر در تو ز دشمنان گر چه که صد جفا کشم
شماره ۱۳۲۲ - آن نه منم که از جفا دست ز یار در کشم
شماره ۱۳۲۸ - ای سفر کرده ز چشم و در دل و جانی مقیم
شماره ۱۳۲۹ - گر گذر افتد ترا در کوی جانان، ای نسیم
شماره ۱۳۳۲ - بخت اگر یاری دهد چون جان در آغوشش کنم
شماره ۱۳۳۳ - منزل عشقت که من پوشیده در جان می کنم
شماره ۱۳۳۵ - عزم آن دارم که از دل نقد جان بیرون کنم
شماره ۱۳۳۶ - یک سخن گر زان لب شکرفشان بیرون کشم
شماره ۱۳۳۸ - ای خوش آن شبها که من در دیده خوابی داشتم
شماره ۱۳۴۰ - یاد باد آن کز لبش هر لحظه جامی داشتم
شماره ۱۳۴۲ - من که دور از دوستان وز یار دور افتاده ام
شماره ۱۳۴۴ - باز وقت آمد که من سر در پریشانی نهم
شماره ۱۳۴۵ - نکنم ز عشق تو به که سر گناه دارم
شماره ۱۳۴۶ - شب من سیه شد از غم، مه من کجات جویم؟
شماره ۱۳۴۷ - ز تو نعمت است و راحت لب شکرین و رو هم
شماره ۱۳۴۸ - نفسی برون ندادم که حدیث دل نگفتم
شماره ۱۳۵۰ - عهدها را گه آن شد که ز سر تازه کنیم
شماره ۱۳۵۱ - ما به کوی تو سگانیم و به راه تو خسیم