شماره ۱۸۸۷ - کرشمه کردن تو وقت نار و بدخویی
شماره ۱۸۸۸ - سمن داری به زیر سبزه یا خود یاسمین داری
شماره ۱۸۹۰ - مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری
شماره ۱۸۹۲ - عزیزی همچو جان، ار چه چو خاکم خوار بگذاری
شماره ۱۸۹۳ - گهی بنما و گه پوشیده دار آن روی گلناری
شماره ۱۸۹۵ - ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟
شماره ۱۸۹۷ - دلم که لاف زدی از کمال دانایی
شماره ۱۸۹۸ - هر بار که تو در دل شب در دلم آیی
شماره ۱۹۰۰ - ما را در آرزویت بگذشت زندگانی
شماره ۱۹۰۲ - به ناز هر نفسی سوی من گذر چه کنی؟
شماره ۱۹۰۳ - ای جان ز تن رفته، به تن باز کی آیی؟
شماره ۱۹۰۴ - تو نیز ای بی وفا، تا کی ستم بر جان من خواهی؟
شماره ۱۹۰۵ - ز من برگشته ای، جانا، ندانم با که می سازی؟
شماره ۱۹۰۷ - هندوی زلف را چو تو یغما چنین دهی
شماره ۱۹۰۸ - چو لب زنی به می و در میان بگردانی
شماره ۱۹۱۰ - ای دل، مرا به هر کو افسانه چند خواهی؟
شماره ۱۹۱۱ - بدین صفت که ببستی کمر به خونخواری
شماره ۱۹۱۲ - سزد که سجده کنند، ای برهمن عجمی
شماره ۱۹۱۳ - نشان آن دهن از من چه پرسی؟
شماره ۱۹۱۴ - به یک کرشمه کزان چشم دلربا کردی