شماره ۱۸۵۹ - ای بیغم از دل من، بسیار شد جدایی
شماره ۱۸۶۰ - ای که تاراج دل و دین می دهی
شماره ۱۸۶۱ - سرمه اندر چشم خودبین می کنی
شماره ۱۸۶۲ - آنکه جان گویند خلقی، آن تویی
شماره ۱۸۶۳ - ای ز رویت چشم جان را روشنی
شماره ۱۸۶۵ - تا فراقت تاخت بر من بارگی
شماره ۱۸۶۶ - آمد آن شادی جان بر ما دی
شماره ۱۸۶۷ - هر شب، ای ماه، کجا می گردی؟
شماره ۱۸۶۹ - ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی
شماره ۱۸۷۳ - هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟
شماره ۱۸۷۴ - سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی
شماره ۱۸۷۵ - ای باد صبحگاه به من نام او بگوی
شماره ۱۸۷۶ - گاهم ز غمزه ها هدف تیر می کنی
شماره ۱۸۷۷ - ای یار پر نمک، جگرم ریش می کنی
شماره ۱۸۷۹ - هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟
شماره ۱۸۸۰ - گر منت می کنم عنان گیری
شماره ۱۸۸۱ - تا تو روی چو ماه بنمایی
شماره ۱۸۸۳ - مرادوش گویی به خواب آمدی
شماره ۱۸۸۵ - تو خود به غمزه سراسر کرشمه و نازی
شماره ۱۸۸۶ - ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی