شماره ۹۱ - خط چو سر زد عارض دلدار مییابد فرح
شماره ۹۷ - آن را که داغ عشقش پا تا به سر نباشد
شماره ۹۹ - ندارد مرگ هر کس کشته آن تیر مژگان شد
شماره ۱۰۲ - بیرون خیالت از دل غافل نمیرود
شماره ۱۰۴ - به هر نفس دلم از داغ یار لرزد و ریزد
شماره ۱۰۵ - عزیزا چون به من دل مهربان کردی خوشت باشد
شماره ۱۰۶ - هر دم از شوق تو چشم اشگبارم گل کند
شماره ۱۰۷ - در حدیث لعلش آتش از زبانم میچکد
شماره ۱۰۸ - برافکندی ز رخ تا پرده ظلمت از جهان گم شد
شماره ۱۰۹ - لبش بر گردن عاشق بسی حقّ نمک دارد
شماره ۱۱۰ - نگاهم چون دچار عارض آن دلربا گردد
شماره ۱۱۱ - عاقبت کوی تو ما را مسکن دل میشود
شماره ۱۱۲ - دلم شبی که به شکّر لبی خطاب ندارد
شماره ۱۱۴ - سر در ره جانان فدا شد چه به جا شد
شماره ۱۱۵ - عجب مدار گرم دل ز دیدگان بچکد
شماره ۱۱۷ - آن سرو سیماندام من چون از گلستان بگذرد
شماره ۱۱۸ - تا دست شانه در شکن زلف یار بود
شماره ۱۱۹ - ز وصلش دور بودم جان ز بس میرفت و میآمد
شماره ۱۲۰ - دلم تا کرد یاد از آن رخ جانانه روشن شد
شماره ۱۲۲ - چون خونم از دو دیده گریان روان شود