شماره ۱۶۷ - ای کعبه ارباب وفا کوی رفوگر
شماره ۱۶۹ - تار قانون جهان ساز نگردد هرگز
شماره ۱۷۰ - آن روز که کردند به دل تخم وفا سبز
شماره ۱۷۱ - با دل غمدیدهای صیدافکن عاشقنواز
شماره ۱۷۶ - غرقه دریای عشقیم از کنار ما مپرس
شماره ۱۷۷ - حجاب از رخ چو بردار نگاهش
شماره ۱۷۹ - به نوعی گرم رفت از سینه بیرون تیر مژگانش
شماره ۱۸۰ - کنی گر رو به صحرا روی صحرا میشود آتش
شماره ۱۸۳ - مهی دارم که هرگه پرده بردارد ز رخسارش
شماره ۱۸۹ - عشق آمد و مرا ز الم میکند خلاص
شماره ۱۹۱ - منم فتاده به راه تو خاکسار مشخّص
شماره ۱۹۲ - ای پای تا به سر همه عضوت تمام، فیض
شماره ۱۹۵ - میرسد هر لحظه زخم تازه بر جان بیغلط
شماره ۱۹۸ - چون سبزه از کنار گلستان دمیده خط
شماره ۲۰۰ - گوییا خط عارض آن دلربا را کرده حفظ
شماره ۲۰۳ - ای ز رخسار تو شب سوختن آموخته شمع
شماره ۲۰۵ - ای قدّ تو چون معنی برجسته مصرع
شماره ۲۰۶ - لب آن شوخ طالب علم خندان است در واقع
شماره ۲۰۹ - تنها نه دل لاله کباب است در این باغ
شماره ۲۱۰ - رویت از آیینه ای دلدار میگیرم سراغ