شماره ۱۸۱۴ - دیوانه شدم ز یار بدخوی
شماره ۱۸۲۴ - زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی
شماره ۱۸۹۹ - تو، ای پسر، که از این سو سوار می گذری
شماره ۱۹۲۸ - عشق آتشم در جان زد و جانان ازان دیگران
شماره ۱۹۴۲ - به فراغ دل زمانی نظری به ماهرویی
شماره ۱۹۸۱ - ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری
شماره ۱۹۸۴ - ای به هر موی شده بسته زلف دل من
شماره ۱۹۹۰ - هزار شکر خدا را که چون تو دلداری
شماره ۱۱۹ - شکری بجان خریدم زلب شکرفروشت
شماره ۲۰۴ - دلی کز وصل جانان بازماند
شماره ۳۲۳ - سزد که صبر کنم بر فراق دلبر خویش
شماره ۵۱۶ - روز و شب از صحبت ما بر حذر بودی ازآنک
شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینی
شماره ۲۲ - تفت این دل گرم از دم سردم همه شب
شماره ۱۵۱ - آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد
غزل ۱۷۳ - شب وداع و غم هجر و درد تنهایی
شمارهٔ ۲ - در شکوه
بخش ۹۵ - حکایت عاشق و معشوقی که شب در خلوتی نشسته بودند و در بر همه اغیار بسته ناگاه غلام آن عاشق که باریک نام داشت حلقه بر در زد عاشق گفت کیست گفت منم غلام تو باریک عاشق گفت باز گرد که اگر در باریکی مویی شده ای امشب تو را درین خلوت گنجایی نیست
بخش ۲۳ - حکایت بر سبیل تمثیل
بخش ۱۲ - حکایت مجنون که در بادیه از انگشت قلم کرده بر تخته ریگ چون رمالان رقمی می زد گفتند این نوشتن چیست و این نوشته برای کیست گفت این نام لیلی است که به نوشتن آن می نازم چون او به دست نیست با نام او عشق می بازم