غزل ۳۶۸ - زین پیش لطف بود و کنون جور و کین همه
غزل ۳۷۵ - ای آنکه در نصیحت ما لب گشوده ای
شماره ۱۲ - معشوقۀ خانگی بکاری ناید
شماره ۴۶ - من صورت تو بدیده اندر دارم
شماره ۶۵ - یک چند به عزتم نمودی وسواس
شماره ۱۱ - از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد
شماره ۳۳ - تا دلم بستدی ای ماه و ندادی دادم
شماره ۵۲ - بامدادان راست گو تا رخ کرا آراستی
شماره ۶۱ - آه ازین کودکان مشکین موی
شماره ۱۶۱ - آن را که در فراق صبوری مسلم است
شماره ۲۲۹ - چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست
شماره ۲۵۳ - چه کنم با دلِ شوریدهء دیوانهء مست
شماره ۲۷۶ - بار دگر هوایِ نشابورم آرزوست
شماره ۳۰۶ - چون کنم با دل که هیچش با خرد پیوند نیست
شماره ۴۰۸ - چه چاره سازم اگر آن نگار برگردد
شماره ۴۱۱ - دلم ز جورِ تو خون گشت و بر نمی گردد
شماره ۵۶۲ - نزاری که نیازش به اهل راز بود
شماره ۷۱۵ - آن موی بریده بر بنا گوش
شماره ۷۹۴ - ز وصلِ تو نفسی بهره بر نداشته ام
شماره ۸۱۶ - دگر باره پیرانه سر درفتادم