شماره ۲۳۲ - ز وانمود پریشانی ام چو گل عار است
شماره ۲۳۳ - حقپرستی پیش ما ترک تمنا کردن است
شماره ۲۳۶ - در توبه کوش، توبه حصار سلامت است
شماره ۲۳۷ - هیچ اثر از پختگی ها با زبان معلوم نیست
شماره ۲۴۳ - مانده در جهل مرکب آنکه لوحش ساده است
شماره ۲۴۴ - هست آنچه از زبان تو بیگانه نام ماست
شماره ۲۴۵ - نه همین نرگس زچشم می پرستش جام یافت
شماره ۲۵۱ - شد شباب و جسم غم فرسوده با ما مانده است
شماره ۲۵۲ - سرتاسر آفاق به فرمان خط اوست
شماره ۲۵۷ - همین نه لعل ترا معجز دم عیساست
شماره ۲۵۸ - در تماشای رخت تاب و توان از ما نیست
شماره ۲۶۰ - باز در جیب و کنارم همه خون ریخته است
شماره ۲۶۲ - کوکب به فلک زآتش پنهان که جسته است؟
شماره ۲۶۳ - چسبیده بهم گرچه لب از شهد نکاتت
شماره ۲۶۶ - به چشم اهل دل آن اشک اعتبار نداشت
شماره ۲۷۱ - پیوسته ذوق باده چو خون در دل من است
شماره ۲۷۲ - درویشیم به حشمت دارا برابر است
شماره ۲۷۳ - دل افروخته را آفت افسردن نیست
شماره ۲۷۴ - این ماه چارده که ترا در برابر است
شماره ۲۷۶ - هر که او با قامت خم گشته غافل خفته است