شماره ۳۵۳ - تنها نه در ره تو مرا شمع آه سوخت
شماره ۳۵۴ - لقمهٔ بی تلخی و زرد و بالم آرزوست
شماره ۳۵۵ - وقت خود را هر که بهر این و آن گم کرده است
شماره ۳۵۸ - آه کامشب محتسب آب رخ میخانه ریخت
شماره ۳۶۰ - حاجت هر که گذشت است ز حاجات رواست
شماره ۳۶۴ - بهر روزی دلم غمین نیست
شماره ۳۶۵ - به عاشقان نه از امروز بر سر جنگ است
شماره ۳۶۷ - هر دلی کز دست شد پابست اوست
شماره ۳۶۸ - چشم از عارض او خون جگر اندودست
شماره ۳۶۹ - غافلی کز جور خواهی شیشهٔ دلها شکست
شماره ۳۷۴ - شمع گل بر کردهٔ نور چراغ حسن اوست
شماره ۳۷۵ - آن نور که هر ذره ازو در لمعان است
شماره ۳۷۶ - تا لبم همزبان خاموشی است
شماره ۳۷۷ - بدکاره رحمت از چه سبب چشمداشت داشت
شماره ۳۷۸ - گرداب بحر عشق مرا آشیانه ای است
شماره ۳۸۲ - از شعاع روی او آفتاب درتاب است
شماره ۳۸۳ - آنکه کوه درد را بر آه بی بنیاد بست
شماره ۳۸۷ - نبود دلی که در طلب اعتبار نیست
شماره ۳۹۰ - با تو در پیری دلم جویای الفت گشته است
شماره ۳۹۳ - ابروست که بر چهرهٔ دلدار بلند است