شماره ۲۸۱ - صبحدم خار چمن دامان آن دلجو گرفت
شماره ۲۸۲ - هیچگه بی پیچ و تاب این جسم غم فرسوده نیست
شماره ۲۸۵ - تا چمن از جلوه ات رشک جنان گردیده است
شماره ۲۸۶ - رفتن از خویش به یادش سفر مردان است
شماره ۲۸۷ - چرخ خاکستری از آتش سودای من است
شماره ۲۸۸ - شد دعای ناتوانان تا اجابت گاه راست
شماره ۲۹۲ - از سیه مستی ندانم گل چه و گلشن کجاست
شماره ۳۰۱ - زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است
شماره ۳۰۳ - آرام تو نشانهٔ هواداران دل است
شماره ۳۰۶ - عالم آب است جام می زدست ما شکست
شماره ۳۱۱ - دل گرفتار است تا گردآور سیم و زر است
شماره ۳۱۲ - دلم چو کام هوس زان دو ناب گرفت
شماره ۳۱۴ - پیش اهل دل دهان خنده زخم تن بس است
شماره ۳۱۵ - جنس آسایش متاع کشور بیگانگی است
شماره ۳۱۶ - محفل صهباپرستان بی نوای ساز نیست
شماره ۳۱۸ - در مشربی که مسلک و منزل برابر است
شماره ۳۲۰ - نیست چشم همتم برابر نیسان چون صدف
شماره ۳۲۳ - آشوب جهان فتنهٔ ایام همین است
شماره ۳۲۴ - تویی که موج می ناب ارغوان لب تست
شماره ۳۲۵ - شاهد اقبال در آغوش رندان خفته است