شماره ۶۳۷ - لبت از روزه چرا خشک چو عناب شود
شماره ۶۳۹ - ای شاه حسن آنکه ترا تخت و تاج داد
شماره ۶۴۰ - چون غنچه بیدل تنگیی کسرا لبی خندان نشد
شماره ۶۴۱ - گر درد خسته یی را درمان دهی چه باشد؟
شماره ۶۴۲ - در کوی بتان جز بفقیری نتوان بود
شماره ۶۴۳ - ز تاب آتش غم سینه چاک خواهم شد
شماره ۶۴۴ - نسیم باد بهارم بهوش می آرد
شماره ۶۴۹ - گرچه بر ما روزگار تیره مشکل می رود
شماره ۶۵۰ - در خواب گنج وصلت جان خراب ببیند
شماره ۶۵۳ - غم و فرح بمن می پرست میگذرد
شماره ۶۵۷ - مرا صد خار از آن نوگل اگر در دل درون آید
شماره ۶۵۹ - هر که مفلس گشت رسوای خلایق میشود
شماره ۶۶۲ - دوستان چون میرم آن خشت درم بالین کنید
شماره ۶۶۳ - لعلت به تلخ گویی دل در خروش آرد
شماره ۶۶۵ - گرنه ابرو ترش آن غمزه خونریز کند
شماره ۶۶۸ - گر دلت آینه صورت مقصود بود
شماره ۶۷۰ - دیده گر جای تو ای چشمه خورشید شود
شماره ۶۷۲ - به پیری چو نجوانان تا کیم دل مست می باشد
شماره ۶۷۷ - هر کس که بدان سرو قباپوش نشیند
شماره ۶۸۱ - آن سبز چو رنگش ز می ناب برآید