شماره ۵۶۳ - عاشق دلریش را زخم تو مرهم دهد
شماره ۵۶۴ - چشمه نوش نوخطان مهر گیابر آورد
شماره ۵۶۶ - در سجده خود آن مه صد آفتاب بیند
شماره ۵۶۷ - سرشک شادی وصل ارچه جان گداز آمد
شماره ۵۶۹ - چشم مجنون هرچه بیند صورت لیلی بود
شماره ۵۷۰ - شادمان از وصل جانان بخت ما هرگز نبود
شماره ۵۷۲ - گر جوش گریه یی دل خامت بر آورد
شماره ۵۷۴ - در عشق اگر از کشته شدن مرد بماند
شماره ۵۷۵ - چند چراغ آه من عمر مرا تبه کند
شماره ۵۷۶ - زلف قلابش ز کف دلها چو ماهی میبرد
شماره ۵۷۷ - گرسنه شرح زخمت گوید گنه ندارد
شماره ۵۷۸ - فلک که مشعل مهرش زبام میسوزد
شماره ۵۷۹ - روی نیاز ما همه دم بر زمین بود
شماره ۵۸۱ - روزی که ماه ابروی آن شوخ کم نمود
شماره ۵۸۳ - شام غم دل خستگانرا بی تو جان بر لب رسد
شماره ۵۸۵ - امید وصالت فرح جان حزین بود
شماره ۵۸۸ - کی سگت از استخوان من شکار من شود
شماره ۵۸۹ - نقد دلم چو غنچه به مستی ز دست شد
شماره ۵۹۰ - یارم بچوگان باختن چون رو بمیدان مینهد
شماره ۵۹۲ - چو غنچه گرچه لبت مهر بر دهان دارد