شماره ۵۲۱ - گفتم که جان قربان کنم آن مه چو مهمان در رسد
شماره ۵۲۲ - کلک قضا که صورت ابروی او کشید
شماره ۵۲۵ - شاید که پرده زان رخ باد صبا گشاید
شماره ۵۲۶ - جایم به روز واقعه پهلوی او کنید
شماره ۵۲۹ - اطیفه عجب از غمزه نرگست دادند
شماره ۵۳۰ - خوشم به هجر تو گر وصل صد حضور آرد
شماره ۵۳۲ - سر بجای پای در میخانه میباید نهاد
شماره ۵۳۶ - مرا حیات ابد از لبت هوس باشد
شماره ۵۳۸ - خط دمید از رخ او کار بلا بالا شد
شماره ۵۴۰ - چشم صاحب دل نظر چون بر رخ گل میکند
شماره ۵۴۴ - زد جامه چاک و سینه صافی چو مه نمود
شماره ۵۵۱ - دلا، ز تخت سلیمان کسی چه یاد دارد
شماره ۵۵۲ - بهر جان قصد تو گر بر دل مجروح بود
شماره ۵۵۳ - عیسی گذاشت دنیا، قارون اسیر او شد
شماره ۵۵۴ - گر نه چاه دقنت عقل زره می فکند
شماره ۵۵۷ - عشق گنجینه اسرار الهی باشد
شماره ۵۵۸ - یار برخاست برقص آن قد و قامت نگرید
شماره ۵۵۹ - ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زد
شماره ۵۶۰ - آب حیات اگر بسر کوی او رود
شماره ۵۶۲ - ابر نوروزی چو گل را بر ورق شبنم زند