شماره ۳۱۳ - ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دود
شماره ۳۱۴ - زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!
شماره ۳۱۵ - ساقیا،نور صبح روی نمود
شماره ۳۱۶ - سرمایه سعادت ما در دیار بود
شماره ۳۱۸ - عشقش بخاک بردم و گفتم که: یا ودود
شماره ۳۱۹ - «علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟
شماره ۳۲۰ - فتنه در خواب قیامت خفته بود
شماره ۳۲۱ - فرو ریختی باز در جام جود
شماره ۳۲۲ - کسی که شیوه حکمت گرفت گوی ربود
شماره ۳۲۳ - «یحبه و یحبونم » چنین فرمود:
شماره ۳۲۴ - این عشق و مودت اثر لطف خدا بود
شماره ۳۲۶ - روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بود
شماره ۳۲۷ - مقام ما بسر کوی یار خواهد بود
شماره ۳۲۸ - تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بود
شماره ۳۲۹ - هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بود
شماره ۳۳۰ - بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بود
شماره ۳۳۱ - گر با تو دمی محرم اسرار توان بود
شماره ۳۳۲ - صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بود
شماره ۳۳۴ - گاهی درون پرده عزت نهان شود
شماره ۳۳۵ - از افق مکرمت صبح سعادت دمید