شماره ۲۸۹ - دلدار من از خانه ببازار برآمد
شماره ۲۹۱ - ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد
شماره ۲۹۵ - مرا اگر تو ندانی حبیب می داند
شماره ۲۹۶ - حالت جان مرا پیر مغان میداند
شماره ۲۹۷ - در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماند
شماره ۲۹۸ - منگر به عاشقان، که ز صد یک نشان نماند
شماره ۲۹۹ - در هیچ زمان غیر بدل راه ندادند
شماره ۳۰۰ - چند در مسجد و در صومعه غارت کردند
شماره ۳۰۱ - عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدند
شماره ۳۰۲ - اندرین دور، که مستان طریقت خوارند
شماره ۳۰۳ - هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کند
شماره ۳۰۴ - آنان که بجز روی تو جایی نگرانند
شماره ۳۰۵ - خرده بینان طریقت همه صرافانند
شماره ۳۰۶ - آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمود
شماره ۳۰۷ - ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصود
شماره ۳۰۸ - بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمود
شماره ۳۰۹ - بیمن دولت محبوب عاقبت محمود
شماره ۳۱۰ - تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصود
شماره ۳۱۱ - دل آینه صورت و معنیست عجب بود
شماره ۳۱۲ - رنگ رز خواست که خمی کند از کور و کبود