شماره ۵۲۴ - یاد چشمت سرگران تا چند از دل بگذرد
شماره ۵۲۵ - گر آسمان زکینه دیرینه بگذرد
شماره ۵۲۶ - نه همین گرد ره شوق ز صرصر گذرد
شماره ۵۲۸ - کسی که در دل خود از نیاز می گذرد
شماره ۵۲۹ - آفتی وام می توانم کرد
شماره ۵۳۱ - رخی از باده رخشان می توان کرد
شماره ۵۳۲ - گریبان رشک گلشن می توان کرد
شماره ۵۳۳ - وفا با خاکساری می توان کرد
شماره ۵۳۴ - هشیاریم از یاد تو بیهوش برآورد
شماره ۵۳۵ - دلی کجاست که سامان عیش ما گیرد
شماره ۵۳۶ - زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد
شماره ۵۳۷ - ز اشکم غنچه در هر جا گلاب رنگ می گیرد
شماره ۵۳۸ - وفا به مهر و عداوت به کین نمی ارزد
شماره ۵۳۹ - سررشته جنون ره اهل هوس نزد
شماره ۵۴۱ - دل رمیده به صد آب و تاب می سوزد
شماره ۵۴۳ - جنون هر لحظه چون تاکم به تارک خاک می ریزد
شماره ۵۴۴ - توفیق در این بادیه رهبر نشناسد
شماره ۵۴۵ - دیوانه او غیر تحمل نشناسد
شماره ۵۴۶ - جان سختی دلم را بیداد می شناسد
شماره ۵۴۷ - گریختم که به گرد ره تو کس نرسد