شماره ۱۲۹ - حق بین نظری باید تا روی مرا بیند
شماره ۱۳۰ - قمر از روی تو دارد خبری، می گویند
شماره ۱۳۱ - قبله عشاق عارف صورت رحمان بود
شماره ۱۳۲ - آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجود
شماره ۱۳۵ - آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمود
شماره ۱۳۶ - گر ماه من شبی چون تابان قمر برآید
شماره ۱۳۷ - شبی که ماه من از مطلع جمال برآید
شماره ۱۳۸ - به جان وصل تو می خواهم ولیکن برنمی آید
شماره ۱۳۹ - مقام عشق مهرویان دل پردرد می باید
شماره ۱۴۰ - مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمی باید
شماره ۱۴۲ - آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندید
شماره ۱۴۳ - کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسید
شماره ۱۴۵ - ساقی سیمین برآمد باده می باید کشید
شماره ۱۴۶ - شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟
شماره ۱۴۷ - روشن است این و راست می گوید
شماره ۱۴۸ - کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بار
شماره ۱۴۹ - مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمار
شماره ۱۵۰ - در خرابات عشق وقت سحر
شماره ۱۵۱ - دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگر
شماره ۱۵۲ - ای با دلم عشق تو را هر لحظه بازاری دگر