شماره ۱۷۹ - برس به داد دل ما که پادشاهی چند
شماره ۱۸۱ - بتان شهر ز ما هر زمان که یاد آرند
شماره ۱۸۴ - عقل را گیسوی لیلی طلعتان مجنون کند
شماره ۱۸۵ - اگر سرشک منت خاک راه تر نکند
شماره ۱۸۶ - گر مهم چو مهر ز آن جمال و چهر با شروط مهر دلبری کند
شماره ۱۸۷ - گل رخان کز خار مژگان دم به دم خنجر زنند
شماره ۱۸۹ - عقل اگر حلقه ی زلف زره آسای تو بیند
شماره ۱۹۰ - چشم معنی نگر عارف اگر روی تو بیند
شماره ۱۹۱ - شرع در خون رود ار قامت دلجوی تو بیند
شماره ۱۹۳ - به بزمم دوش حورا پیکری بود
شماره ۱۹۵ - در دلم هر لحظه صد سودای باطل میرود
شماره ۱۹۷ - رفت و دل رفت ز ره کز پی آن ماه شود
شماره ۱۹۸ - جز از لب جانانه که چندین شکر آید
شماره ۱۹۹ - نکهت نافه ز انفاس نسیم سحر آید
شماره ۲۰۰ - با حضور تو به لب جانم از آن دیرآید
شماره ۲۰۲ - ازین پس دور من چندی نپاید
شماره ۲۰۵ - چشم و ابرویش به قهرم دل رباید
شماره ۲۰۷ - صاحب دلی به سیر کمانت نظر نکرد
شماره ۲۰۸ - نیست حاجت که دل از دست کسی او برباید
شماره ۲۱۰ - یک نظر از دیده ی ماروت دید