عرفان

بلند اقبال غزلیات شماره ۳۷ - اسیر بند تو در روزگار آزاد است بلند اقبال غزلیات شماره ۳۹ - عشق حیران درجمال احمداست بلند اقبال غزلیات شماره ۴۸ - دل در آن طره ی گره گیر است بلند اقبال غزلیات شماره ۵۲ - بارم اندر کوی یارم درگل است بلند اقبال غزلیات شماره ۵۳ - ما گنهکار وتوغفار گناهی چه غم است بلند اقبال غزلیات شماره ۵۴ - آتشی کز توگلستان من است بلند اقبال غزلیات شماره ۶۰ - از پریشانی ندام زلف مشتق گشته است بلند اقبال غزلیات شماره ۶۱ - مشکل دل گفتم اززلفت یقین حل گشته است بلند اقبال غزلیات شماره ۶۲ - شمع این نوری که می بینی به سر بگرفته است بلند اقبال غزلیات شماره ۶۳ - تا صبا را تاری از زلفت به دست افتاده است بلند اقبال غزلیات شماره ۶۶ - از دوجا آسان ما را شیخ مشکل کرده است بلند اقبال غزلیات شماره ۶۷ - امشب اسماعیل شب را عیدقربان کرده است بلند اقبال غزلیات شماره ۷۰ - دهر ومافیها که شد موجود از بهر علی است بلند اقبال غزلیات شماره ۷۵ - دلبر ما نه همی طره پر خم با اوست بلند اقبال غزلیات شماره ۷۶ - چشم ما را نور از دیدار توست بلند اقبال غزلیات شماره ۷۸ - آیه والشمس وصف روی توست بلند اقبال غزلیات شماره ۷۹ - باشد دلم ز روی روی جناب دوست بلند اقبال غزلیات شماره ۸۰ - نه همی حسن چهره دارددوست بلند اقبال غزلیات شماره ۸۱ - کس نگوید ختن وتبت وتاتاری هست بلند اقبال غزلیات شماره ۸۲ - گفتم که تو را نیست وفاگفت کمی هست