عرفان

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۶۷ - سهل است اگر رقیب به خود مایلش کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۶۸ - عقل گو کمتر نظر بر حسن تدبیرم کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۶ - خضر و مسیح اگر گل روی تو بو کنند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۷ - خم خانه جای صحبت اشراقیانه است فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۸ - آنان که در ادای سخن کوتهی کنند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۹ - ناز تو رخنه در جگر شیر می‌کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۰ - مه را غم هلال تو رنجور می‌کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۱ - شوق چون در عرض حالم خامه را سر می‌کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۴ - دل نظر چون بر رخ آن بی‌ترحّم می‌کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۵ - موج اشکم ابر را آلوده دامن می‌کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۷ - غنچه را دل در بر آن لعل سخنگو بشکند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۸ - آهم سحر چو از دل رنجور شد بلند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۰ - دلم با زاهدان دیگر به صد اعزاز ننشیند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۳ - امشب که در چمن ز قدومش نوید بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۴ - دی کز فروع ماه رخت پرده دور بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۵ - امشب که دست نالة زارم بساز بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۶ - از بی‌کسیم دوش دل سوخته کس بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۷ - شب ز نازت بزم دل بر بیقراران تنگ بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۸ - ز هر لبی که برآمد سخن کلام تو بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۰ - آنکه کارش به اسیران همه بیدادی بود