شماره ۲۵۰ - تا نکتة رنگینِ ادا جوش برآورد
شماره ۲۵۱ - تا ذوق نوا بر لب من جوش برآورد
شماره ۲۵۲ - شکستن رنگ از جانم برآورد
شماره ۲۵۳ - کسی که صبر به جنگ عتاب میآرد
شماره ۲۵۴ - مرا پای طلب از رهگذاری خارها دارد
شماره ۲۵۵ - به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟
شماره ۲۵۷ - دلم امشب که ز تیغ تو جراحت دارد
شماره ۲۶۱ - نه اخگر از فسردان گرد خاکستر به بردارد؟
شماره ۲۶۲ - در آستین مژهام طرح گلستان دارد
شماره ۲۶۴ - لب شیرین تبسّم خندة سحرآفرین دارد
شماره ۲۷۰ - عاشق آنست که در بر گل رویی دارد
شماره ۲۷۱ - بگو به شعله که پروانه بی تو تاب ندارد
شماره ۲۷۳ - ز جور تو دل امتناعی ندارد
شماره ۲۷۵ - تنها نه ز زلفت دلم آرام ندارد
شماره ۲۷۶ - گر خود ز لطف گامی در راه ما گذارد
شماره ۲۷۸ - کسی ز کوی تو تا چند حبیب چاک برد!
شماره ۲۷۹ - ذوق دیدارست کامی کز جهان دل میبرد
شماره ۲۸۰ - دوران حیله باز زما روبرو برد
شماره ۲۸۱ - نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
شماره ۲۸۳ - کس جان ز زخم خنجر مژگان نمیبرد