عرفان

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۱ - شبم در کلبة دل ماهتاب از یاد ماهی بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۵ - غیر زلف او که دوشادوش آن رو می‌رود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۸ - به باغ بس که ز شرم رخت گل آب شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۹ - کمرده‌ام خالی دلی، خواهم دل او پُر شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۰ - لطف کن تلخی که جان بی‌لذّت از شکّر شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۱ - تخم دلخواه درین مزرعه کم سبز شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۳ - دانشم حاشا که ابرِ آفتاب من شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۵ - آیینه از عکس رخ یارم گلستان می‌شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۷ - من اگر می نخورم پیش رود! فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۲۰ - ایزد به هر که عارض گل رنگ می‌دهد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۲۳ - شبی که عکس سر زلف یار در نظر آید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۲۴ - نمی‌خواهم که بوی پیرهن از نزد یار آید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۲۹ - از ره کوی تو چون بانگ جرس می‌آید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۳۱ - اگر دو روز از آن کو خبر نمی‌آید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۳۳ - چو بلبل خاطرم از گفتن بسیار نگشاید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۳۵ - به دلم تیرنگاهی ز تو غافل نرسید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۳۶ - تا کی ز غیر حرف وفا می‌توان شنید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۳۸ - تا قیامت خویشتن را از خرد بیگانه دید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۳۹ - حرف عقبا را دل آگاهم از دنیا شنید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۴۰ - هر که مشتاق تو باشد گِل به سر دارد نشوید