عرفان

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۸۴ - بسکه آرام از نگاهش بی‌محابا می‌پرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۸۵ - گر نسیم صبحگاهی گلستان می‌پرورد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۸۷ - لعل لبت ز خون گهر آب میخورد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۹۰ - خویش را بر آب و بر آیینه تا اظهار کرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۹۱ - بی‌تو تا ره بر غبار خاطر غمناک کرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۹۵ - عشق ظاهر نمی‌توانم کرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۹۶ - با یاد تو کونین فراموش توان کرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۹۸ - به آن رخ جلوة خور می‌توان کرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۰۲ - عجب ار درین بهاران گل و لاله بار گیرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۰۴ - دماغم باج ذوق از نشئة سرشار می‌گیرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۰۸ - ویرانه دلی دان که محبّت نپذیرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۰۹ - فریب جنّتم در عشق کی مغرور می‌سازد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۱۱ - صبح بلبل به نوا برخیزد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۱۳ - جو آید در چمن از عندلیبان شور برخیزد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۱۶ - از دعا گویا اثر بازم به مطلب می‌رسد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۱۷ - ناله از دل تا به لب از ضعف مشکل میرسد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۱۹ - کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۲۰ - تا کی چنینم از مژه خون جگر چکد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۲۳ - خوشا آن دل که تا جان باشدش اندوهگین باشد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۲۴ - حنای پای تو شد خون من، حلال تو باشد