عرفان

میرداماد اشعار عربی شمارهٔ ۷ - توجه به مشهد مقدس میرداماد دیوان اشراق مثنوی فصیحی هروی غزلیات شماره ۲۲۲ - پر تماشا مکن آیینه که حیران نشوی صفی علیشاه غزلیات شماره ۲ - شستند به می خرقه ی آلوده ی ما را صفی علیشاه غزلیات شماره ۳ - دل نداد از دست یک مو زلف یار خویش را صفی علیشاه غزلیات شماره ۴ - بر نثار یار جان اندک بود درویش را صفی علیشاه غزلیات شماره ۵ - ترک عقل ذوفنون کردیم ما صفی علیشاه غزلیات شماره ۸ - دلبر امروز کمربست و بقامت برخاست صفی علیشاه غزلیات شماره ۹ - کرده بپا قامت نشسته قیامت صفی علیشاه غزلیات شماره ۱۰ - باذی نفسی نیست که او یک نفسی نیست صفی علیشاه غزلیات شماره ۱۱ - گفتم اندر قدمت این سر و این جان منست صفی علیشاه غزلیات شماره ۱۲ - ای صفی معشوقت آخر دیدی اندرخانه بود صفی علیشاه غزلیات شماره ۱۳ - یار آمد و از جان و جهان بیخبرم کرد صفی علیشاه غزلیات شماره ۱۴ - تا تماشای قیام تو بقامت کردند صفی علیشاه غزلیات شماره ۱۵ - دل طلبکار وصال ار ز تو در کوی تو بود صفی علیشاه غزلیات شماره ۱۸ - تا رشته میثاقم با موی تو محکم شد صفی علیشاه غزلیات شماره ۱۹ - دل در شکن طره جانانه چه سازد صفی علیشاه غزلیات شماره ۲۰ - داشتم چشم بعهدی که کند یار بماند صفی علیشاه غزلیات شماره ۲۲ - دو چشم مست تو برشان یکدگر گوهند صفی علیشاه غزلیات شماره ۲۳ - هزار دور از سپهر چون بگذرد گه شود