عرفان

صفی علیشاه غزلیات شماره ۲۴ - در کوی تو یک لحظه اقامت نتوان کرد صفی علیشاه غزلیات شماره ۲۵ - رفت دلدار و غمش در دل غمخوار بماند صفی علیشاه غزلیات شماره ۲۶ - چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد صفی علیشاه غزلیات شماره ۲۷ - شاهدی کاهل نظر عشق جمالش دارند صفی علیشاه غزلیات شماره ۲۸ - ای حسین ابن علی از باطن پاکت مدد صفی علیشاه غزلیات شماره ۳۰ - از بهر قرار دل دیوانه ی خود باز صفی علیشاه غزلیات شماره ۳۱ - خیال سر زده آورد در کنار منش صفی علیشاه غزلیات شماره ۳۲ - به حرف آید گر او با من دهم جان را به آوازش صفی علیشاه غزلیات شماره ۳۳ - دلا بموسم گل باده نوش و خندان باش صفی علیشاه غزلیات شماره ۳۴ - می‌رفت و بخود می‌گفت رمزی لب خاموشش صفی علیشاه غزلیات شماره ۳۷ - روی نیاورد به من یار که معیوب و بدم صفی علیشاه غزلیات شماره ۳۸ - مگر بهر سفر برسته محمل باز جانام صفی علیشاه غزلیات شماره ۳۹ - هیچ شگفتی ز هر چه هست بعالم صفی علیشاه غزلیات شماره ۴۰ - می‌برد دل من بان ترک ختائی چون کنم صفی علیشاه غزلیات شماره ۴۱ - گویند که من بر کف در راه تو سر دارم صفی علیشاه غزلیات شماره ۴۲ - ما کعبه بجز کوی خرابات نکردیم صفی علیشاه غزلیات شماره ۴۳ - از چشم تو ما مست و ز لعل تو بجوشیم صفی علیشاه غزلیات شماره ۴۴ - من اندر خرقه دوش از سوز می غرق عرق گشتم صفی علیشاه غزلیات شماره ۴۵ - من بملک دل شهنشه بوده‌ام تا بوده‌ام صفی علیشاه غزلیات شماره ۴۶ - گفتم که بجام تست خون دل ناچیزم