غزل ۳۲۱ - آخر ای بیرحم حال ناتوان خود بپرس
غزل ۳۲۶ - خموشیت گره افکند در دل همه کس
غزل ۳۳۸ - آن شاه حسن بین و به تمکین نشستنش
غزل ۳۳۹ - بزم برهم زدهای ای دل بر خشم به جوش
غزل ۳۴۱ - سحر به کوچه بیگانهای فتادم دوش
غزل ۳۴۲ - آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش
غزل ۳۵۱ - ای طاعت تو بر همهٔ کائنات فرض
غزل ۳۵۲ - روزی که گشت بر همهٔ عالم نماز فرض
غزل ۳۵۴ - گوش کردن سخنان تو غلط بود غلط
غزل ۳۶۵ - تا کی کشی به بی گنهان از عتاب تیغ
غزل ۳۶۷ - دهد اگرچه برون در بیشمار صدف
غزل ۳۶۸ - بعد مرگ من نکرد آن مه تاسف برطرف
غزل ۳۶۹ - آن پری را گوهر عصمت ز کف شد حیف حیف
غزل ۳۷۳ - بر در دل میزنند نوبت سلطان عشق
غزل ۳۷۴ - باز علم زد ز بیابان عشق
غزل ۳۷۷ - او کشیده خنجر و من جامه جان کرده چاک
غزل ۳۸۰ - مژده ای صبر که شد هجرت هجران نزدیک
غزل ۳۸۲ - صدامید از تو داشتم در دل
غزل ۳۸۳ - ای جمالت قبلهٔ جان ابرویت محراب دل
غزل ۳۸۴ - رسید باز طپاننده کبوتر دل