غزل ۳۸۵ - زدی به دست ارادت چو حلقه بر در دل
غزل ۳۸۶ - گر پا نهی ز لطف به مهمانسرای دل
غزل ۳۸۸ - ای دهانت را موکل خضر خط بر سلسبیل
غزل ۳۹۴ - بر سر کوی تو هرگاه که پیدا گشتم
غزل ۳۹۵ - من شیدا چرا از عقل و دین یک باره برگشتم
غزل ۳۹۹ - دی به دنبال یکی کبک خرام افتادم
غزل ۴۰۹ - باز سرگشتهٔ مژگان سیهی گردیدم
غزل ۴۱۰ - چون متاع دو جهان را به خرد سنجیدم
غزل ۴۱۹ - من آنم که جز عشق کاری ندارم
غزل ۴۲۱ - من منفعل که پیشت دو جهان گناه دارم
غزل ۴۲۳ - من که از ادعیه خوانان دگر ممتازم
غزل ۴۲۵ - ای هزارت چشم در هر گوشه سرگردان چشم
غزل ۴۳۱ - به فنا بنده رهی میدانم
غزل ۴۳۲ - من نه مجنونم که خواهم روی در صحرا کنم
غزل ۴۳۴ - بس که همیشه در غمت فکر محال میکنم
غزل ۴۳۶ - گر شود ریش درون رخنه گر بیرونم
غزل ۴۴۶ - منم آن گدا که باشد سر کوی او پناهم
غزل ۴۴۸ - به من حیفست شمشیر سیاستدار عبرت هم
غزل ۴۴۹ - آن شوخ جانان آشنا سوزد دل بیگانه هم
غزل ۴۵۰ - بس که ما از روی رسوائی نقاب افکندهام