عشق

مولوی غزلیات غزل ۵۴۰ - مستی سلامت می‌کند پنهان پیامت می‌کند مولوی غزلیات غزل ۵۴۵ - بی‌تو به سر می‌نشود با دگری می‌نشود مولوی غزلیات غزل ۵۴۷ - سجده کنم پیش کش آن قد و بالا چه شود؟ مولوی غزلیات غزل ۵۴۸ - چشم تو ناز می‌کند ناز جهان تو را رسد مولوی غزلیات غزل ۵۴۹ - آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مولوی غزلیات غزل ۵۵۳ - بی‌همگان به سر شود بی‌تو به سر نمی‌شود مولوی غزلیات غزل ۵۵۴ - این رخ رنگ رنگ من هر نفسی چه می‌شود؟ مولوی غزلیات غزل ۵۵۵ - چون که جمال حسن تو اسب شکار زین کند مولوی غزلیات غزل ۵۵۷ - دل چو بدید روی تو چون نظرش به جان بود؟ مولوی غزلیات غزل ۵۵۸ - یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد مولوی غزلیات غزل ۵۵۹ - زهرهٔ عشق هر سحر بر در ما چه می‌کند؟ مولوی غزلیات غزل ۵۶۰ - عاشق دلبر مرا شرم و حیا چرا بود؟ مولوی غزلیات غزل ۵۶۱ - طوطی جان مست من از شکری چه می‌شود مولوی غزلیات غزل ۵۶۴ - همی‌بینیم ساقی را که گرد جام می‌گردد مولوی غزلیات غزل ۵۶۵ - اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد مولوی غزلیات غزل ۵۶۷ - نباشد عیب پرسیدن تو را خانه کجا باشد؟ مولوی غزلیات غزل ۵۶۸ - چو آمد روی مه رویم چه باشد جان که جان باشد؟ مولوی غزلیات غزل ۵۷۳ - برآمد بر شجر طوطی که تا خطبه‌ی شکر گوید مولوی غزلیات غزل ۵۷۴ - مرا عاشق چنان باید که هرباری که برخیزد مولوی غزلیات غزل ۵۷۶ - دل من چون صدف باشد خیال دوست در باشد