عشق

مولوی غزلیات غزل ۴۱۰ - دوش آمد بر من آن که شب افروز من است مولوی غزلیات غزل ۴۱۲ - آن که بی‌باده کند جان مرا مست کجاست؟ مولوی غزلیات غزل ۴۱۳ - من نشستم ز طلب، وین دل پیچان ننشست مولوی غزلیات غزل ۴۱۴ - روز و شب خدمت تو، بی‌سر و بی‌پا چه خوش است مولوی غزلیات غزل ۴۱۶ - مطرب و نوحه گر عاشق و شوریده خوش است مولوی غزلیات غزل ۴۱۹ - بوسه‌یی داد مرا دلبر عیار و برفت مولوی غزلیات غزل ۴۲۰ - ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت مولوی غزلیات غزل ۴۲۱ - ساقیا این می از انگور کدامین پشته ست؟ مولوی غزلیات غزل ۴۲۲ - ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشاد است مولوی غزلیات غزل ۴۲۶ - غیر عشقت راه‌بین جستیم، نیست مولوی غزلیات غزل ۴۲۷ - در دل و جان خانه کردی عاقبت مولوی غزلیات غزل ۴۲۹ - عاشقی و بی‌وفایی کار ماست مولوی غزلیات غزل ۴۳۰ - گم شدن در گم شدن دین من است مولوی غزلیات غزل ۴۳۴ - هم به بر این بت زیبا خوشکست مولوی غزلیات غزل ۴۳۷ - هر جور کز تو آید بر خود نهم غرامت مولوی غزلیات غزل ۴۳۹ - بگذشت روز با تو جانا به صد سعادت مولوی غزلیات غزل ۴۴۱ - بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست مولوی غزلیات غزل ۴۴۳ - از دل به دل برادر گویند روزنی‌ست مولوی غزلیات غزل ۴۴۴ - ساقی بیار باده که ایام بس خوش است مولوی غزلیات غزل ۴۴۶ - گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست