غزل ۳۴۲ - عجب دارم گر او حالم نداند
غزل ۱۴۲ - دادم از دست برون دامن دلبر به عبث
غزل ۴۰۶ - در بزم چون به کین تو غالب گمان شدم
غزل ۱ - رفتی و دل ربودی یک شهر مبتلا را
غزل ۴۳ - پیر مغان جام میم داد دوش
غزل ۶۶۶۵ - دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟
شماره ۷۱۷ - آنکه هر شب به دلم آید و جایی بکند
شماره ۹۴۴ - نه پیش از این مژه زینگونه خونفشانم بود
شماره ۱۴۴۲ - گذشت باز بدین سوی ترک کج کلهم
غزل ۱۰۸ - به ناز می رود و سوی کس نمی نگرد
غزل ۱۵۷ - اگر نه از گل نو رسته بوی یار آید
غزل ۳۵۴ - بلبل به باغ و جغد به ویرانه ساخته
شماره ۲۷۶ - بار دگر هوایِ نشابورم آرزوست
شماره ۳۹۹ - ای ترک ما گرفته و از ما نکرده یاد
شماره ۸۶۵ - دل ندارم که ز رویِ تو شکیبا باشم
شماره ۱۷ - ز هجر کرد خبردار وصل یار مرا
شماره ۱۳۵ - ز خورشید قیامت گر کنم بالین سر خود را
شماره ۶۴۱ - معنی کناره گیرد اگر از میان روم
شماره ۸۳۴ - زان نور دیده، شد مژهٔ خون فشان تهی
شماره ۸۹۳ - راه دل و دین را زدی ای طرفه صنم، های