غزل

قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۵۶ - در غزل است قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۷۰ - در غزل است قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۸۰ - در غزل است قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۸۴ - در غزل است قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۸۷ - در غزل و اشارت باسم خواجه علی ضراب است قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۸۹ - در غزل است لبیبی قطعات و قصاید به جا مانده شمارهٔ ۴ - ابیات منقول در مجمع الفصحاء لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۱۸ - به شاهد لغت لست، بمعنی چیزی قوی لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۳۰ - به شاهد لغت سکنجیده، بمعنی تراشیده لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۸۸ - به شاهد لغت خلنده، بمعنی در اندرون رونده و مجروح کننده سیدای نسفی غزلیات شماره ۷ - ز بیتابی گریزانست جان دردمند ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۹ - غنچه خسبی باشد از سیر چمن آیین ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰ - ز خون دل شده رنگین دو دیده ی تر ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۰ - به سوی کلبه ام ای آفت زمانه بیا سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۶ - گاهی به چشم لطف مه من بوبین مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۷ - ز ناله منع مکن عاشق بلاکش را سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۲ - قبا کشیده به بر قامت بلند تو را سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵ - خون می چکد چو غنچه گل از سخن مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹ - می دهد هر دم فریب آن نرگس جادو مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۰ - ای خط سبزت بهار محشر آواره‌ها