غزل

سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۰ - زد بر زمین چو نقش قدم آسمان مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۴ - بی پر و بالی درین گلشن هوس باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۳ - نرگس و بادام بی او چشم بد باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۱ - تیغ ابرویش اگر مد نظر باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۷ - کدامین بزم از عکس رخت گلزار بود امشب سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۱۵ - خال او در بند آن زلف چو شست افتاده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۱۷ - در برم دل عندلیب بوستان گم کرده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۲۰ - دلبر سوداگر من عزم کابل کرده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۳۶ - لشکر خط آخر از ملک تو رو خواهد گرفت سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۳۸ - دور آن رخسار و جور آسمان خواهد گذشت سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۴۷ - فتنه جویی دوش تاراج دل و جان کرد و رفت سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۵۴ - تا هوایت بر سر باد صبا افتاده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۱ - آمد خزان و عیش و طرب از زمانه رفت سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۲ - لاله رویی آمد و آتش به داغم کرد و رفت سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۷۴ - شبی که بر سرم آن سبزپوش می آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۸۴ - چو تیغ در کمر آن رشک آفتاب کند سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۸۷ - چو بهر پرسشم آن شهسوار می آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۹۳ - زلف تو شام بوی و جبین صبحگاه عید سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۰۲ - ای مه شبی به خانه ام آیی چه می شود سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۰۳ - مرا ای بی مروت مهربان گردی چه خواهد شد